Otoplastyka (korekta odstających uszu)

Od około piątego–szóstego roku życia, gdy ucho zbliża się do dorosłego rozmiaru, a dziecko potrafi współpracować przy opatrunku i opasce. Wielu chirurgów woli operować przed rozpoczęciem szkoły podstawowej, gdy zwykle zaczynają się docinki — ale własne życzenie dziecka waży więcej niż kalendarz.

Znajduje się w bruździe za uchem i nie jest widoczna w codziennym życiu, także przy krótkich włosach. Jest trwała i można ją zobaczyć, celowo odciągając ucho do przodu. Skłonność do bliznowców trzeba omówić wcześniej, bo to jedno z miejsc, gdzie zgrubiałe blizny faktycznie występują.

Tak, gdy odstaje tylko jedno ucho. W praktyce chirurdzy często wykonują drobną korektę także po drugiej stronie, bo dopasowanie skorygowanego ucha do nieskorygowanego jest trudniejsze niż lekka korekta obu. Należy to ustalić przed operacją, a nie decydować na sali.

Szyny modelujące działają dobrze u noworodków, w pierwszych tygodniach życia, gdy hormony matczyne utrzymują chrząstkę miękką. Po mniej więcej szóstym miesiącu chrząstka sztywnieje i szynowanie już jej nie modeluje — od tego momentu jedyną pewną opcją jest operacja.

Od około piątego-szóstego roku życia, gdy ucho osiągnie mniej więcej dziewięćdziesiąt procent rozmiaru dorosłego. Wielu chirurgów woli operować przed pójściem do szkoły, by uniknąć dokuczania, ale nie ma pilności medycznej. Ważnym warunkiem jest, by chciało tego dziecko, nie tylko rodzice — dziecko współpracujące przy opasce i zmianach opatrunku zdrowieje znacznie łatwiej.

Częściowy nawrót zdarza się w około pięciu-dziesięciu procentach przypadków, niemal zawsze w pierwszych sześciu miesiącach. Dochodzi do niego, gdy chrząstka odskakuje, bo szwy modelujące się poluzowały albo założono je pod zbyt dużym napięciem. Techniki, które oprócz szycia nacinają chrząstkę, trzymają lepiej. Noszenie opaski na noc przez cały zalecany okres to rzecz najbardziej zależna od ciebie.

Dzień i noc przez pierwszy tydzień, potem tylko na noc przez cztery-sześć tygodni. Opaska nie jest ozdobą: zapobiega odciąganiu ucha do przodu we śnie, zanim szwy nabiorą wytrzymałości — a właśnie wtedy dochodzi do niemal wszystkich nawrotów. Dzieci wymagają tu nadzoru, bo opaska w nocy się zsuwa. Wybierz miękką frotową, a nie ciasną elastyczną.

Nacięcie leży w bruździe za uchem, więc jest zwrócone ku głowie i niewidoczne z każdego normalnego kąta — nawet przy krótkich włosach czy ogolonej głowie. To jedna z najlepiej ukrytych blizn w chirurgii. U niewielkiego odsetka pacjentów powstaje tam blizna przerostowa lub bliznowiec, częściej u ciemniejszych fototypów, dlatego osobisty lub rodzinny wywiad bliznowców należy zgłosić przed rezerwacją.

Nieprzyjemne są pierwsze dwie noce, głównie pulsujący ucisk, a nie ostry ból, i radzą sobie z nim zwykłe leki przeciwbólowe. Uszy przez kilka tygodni pozostają zdrętwiałe, co większość uznaje raczej za dziwne niż bolesne. Prawdziwym utrapieniem jest spanie: przez dwa tygodnie nie można leżeć na żadnym boku, więc podkówkowa poduszka podróżna to najbardziej przydatna rzecz do zabrania.

Tak, a dorośli stanowią dużą część pacjentów. Chrząstka jest twardsza i mniej podatna niż u dziecka, więc chirurdzy bardziej polegają na jej nacinaniu niż na samych szwach, a ucho może wymagać nieco więcej modelowania. Wyniki są równie dobre i nieco trwalsze, bo chrząstka dorosłego mniej odskakuje. Nie ma górnej granicy wieku; zabieg rutynowo wykonuje się także po sześćdziesiątce.

Szkoła lub praca biurowa po mniej więcej tygodniu, gdy gruby opatrunek zastąpi opaska. Pływanie po trzech tygodniach, a sporty kontaktowe i wszystko, co grozi uderzeniem w ucho, po ośmiu — rugby, sztuki walki i zapasy wymagają pełnych ośmiu. W przypadku dzieci uprzedź szkołę, by przez pierwszy miesiąc szorstkie zabawy i gry w piłkę odbywały się pod nadzorem.

Tak. Ta sama operacja koryguje niewykształcony górny brzeg, ucho kubkowate lub zwężone, asymetrię między stronami oraz rozciągnięte lub rozdarte płatki po ciężkich kolczykach czy tunelach. Możliwe jest też zmniejszenie nietypowo dużych uszu. Czego nie potrafi, to odbudować w znacznym stopniu brakującego ucha — to chirurgia rekonstrukcyjna z użyciem chrząstki żebrowej, znacznie dłuższa i bardziej złożona.